Zapoznaj się z naszymimateriałami na stronie

Przedstawione tu ćwiczenia lub sekwencje ćwiczeń są przeznaczone dla dzieci od 8. roku życia, ale sprawdzą się również doskonale – pod warunkiem dostosowania języka – w gimnazjum, a nawet w liceum oraz we wszystkich sytuacjach, w których nie oczekuje się szczególnie technicznego wyjaśnienia na temat sztucznej inteligencji!

‍

Wyścig autonomicznych robotów

Czas trwania: od 15 minut do 2 godzin

Zajęcia „Wyścig autonomicznych robotów” są idealne dla wszystkich grup wiekowych od 8 lat i pozwalają w zabawowy sposób poznać podstawowe zasady działania sztucznej inteligencji. Dzięki nim można zgłębić dość zaawansowane zagadnienia: zrozumienie danych szkoleniowych, tendencje sztucznej inteligencji oraz zaprezentowanie modelu sztucznej inteligencji (sztucznej sieci neuronowej).

Jeśli chcemy kontynuować zabawę podobnym, równie przyjemnym ćwiczeniem, możemy wybrać zadanie „Robot naśladowca”.

‍

Kurs „4 poziomy autonomii sztucznej inteligencji”

Czas trwania: 3–4 godziny

Ta sekwencja czterech ćwiczeń daje ogólny przegląd robotyki (czujniki, siłowniki) oraz sztucznej inteligencji.
Pozwoli to w szczególności wyjaśnić różne pojęcia (sztuczna inteligencja ≠ programowanie; uczenie nadzorowane ≠ uczenie się przez wzmocnienie).
Ponadto opanowanie oprogramowania odbywa się stopniowo, dzięki czemu sekwencja jest stosunkowo łatwa do przeprowadzenia i łatwa do zrozumienia dla dzieci, nawet przed osiągnięciem wieku niezbędnego do rozpoczęcia nauki programowania blokowego.

‍

Sztuczna inteligencja i metapoznanie

Czas trwania: 8 godzin

Marie Absalon (zdjęcie) przetestowała rozwiązanie AlphAI, aby skłonić młodzież do refleksji nad własnymi strategiami uczenia się poprzez interakcję z robotem wykorzystującym sztuczną inteligencję.
W tym celu opracowała cykl czterech warsztatów:

1. Wprowadzenie do sztucznej inteligencji z wykorzystaniem „4 poziomów autonomii sztucznej inteligencji” (powyżej), ze szczególnym uwzględnieniem czwartego poziomu, czyli „uczenia nadzorowanego”, w ramach którego robot uczy się samodzielnie metodą prób i błędów
2. Praca nad pojęciem błędu: uczniowie odkrywają, że jeśli nie pozwolą robotowi popełniać błędów podczas nauki, to gdy zostanie on naprawdę pozostawiony samemu sobie, będzie żałośnie uderzał w ściany. Ćwiczenie polegające na przeniesieniu wiedzy (pokonywanie labiryntu) pozwala następnie uczniom uświadomić sobie, że oni również muszą próbować i uczyć się na własnych błędach, aby dobrze zapamiętać materiał.
3. Praca nad pojęciem ciekawości: uczniowie odkrywają, że jeśli nie zmusi się robota od czasu do czasu do wypróbowania innych działań niż te, które uważa za najlepsze, będzie on kręcił się w kółko, nie odkrywając nigdy, że może zdobyć więcej „nagród”, poruszając się po linii prostej. Ćwiczenie z przenoszeniem wiedzy (rozwiązywanie zadań matematycznych) zachęca uczniów do wypróbowywania różnych strategii, nawet jeśli znaleźli już taką, „która działa”.
4. ‍Instytucjonalizacja: dyskusja w klasie pozwala stworzyć mapę mentalną właściwych postaw, jakie należy przyjąć podczas wykonywania nowego zadania związanego z rozwiązywaniem problemów – od wytrwałości w obliczu porażki po dążenie do dalszego doskonalenia się w sytuacji sukcesu.

Marie udowodniła, że warsztaty te pozwalają poprawić wyniki uczniów czwartej klasy w sprawdzianach z umiejętności rozwiązywania problemów. Wkrótce opublikujemy w Internecie program tych warsztatów; w razie potrzeby prosimy o kontakt, a chętnie udzielimy Państwu dodatkowych informacji na ich temat.

‍